kanakadhara stotram - Telugu

అఙ్గం హరేః పులకభూషణమాశ్రయన్తీ భృఙ్గాఙ్గనేవ ముకులాభరణం తమాలమ్ । అఙ్గీకృతాఖిలవిభూతిరపాఙ్గలీలా మాఙ్గల్యదాస్తు మమ మఙ్గళదేవతాయాః ॥ 1॥ ముగ్ధా ముహుర్విదధతీ వదనే మురారేః ప్రేమత్రపాప్రణిహితాని గతాగతాని । మాలా దృశోర్మధుకరీవ మహోత్పలే యా సా మే శ్రియం దిశతు సాగరసమ్భవాయాః ॥ 2॥ ఆమీలితాక్షమధిగమ్య ముదా ముకున్దం ఆనన్దకన్దమనిమేషమనఙ్గతన్త్రమ్ । ఆకేకరస్థితకనీనికపక్ష్మనేత్రం భూత్యై భవేన్మమ భుజఙ్గశయాఙ్గనాయాః ॥ ౩॥ బాహ్వన్తరే మధుజితః శ్రితకౌస్తుభే యా హారావలీవ హరినీలమయీ విభాతి । కామప్రదా భగవతోఽపి కటాక్షమాలా కల్యాణమావహతు మే కమలాలయాయాః ॥ 4॥ కాలామ్బుదాళిలలితోరసి కైటభారేః ధారాధరే స్ఫురతి యా తడిదఙ్గనేవ । మాతుస్సమస్తజగతాం మహనీయమూర్తిః భద్రాణి మే దిశతు భార్గవనన్దనాయాః ॥ 5॥ ప్రాప్తం పదం ప్రథమతః ఖలు యత్ప్రభావాన్- మాఙ్గల్యభాజి మధుమాథిని మన్మథేన । మయ్యాపతేత్తదిహ మన్థరమీక్షణార్ధం మన్దాలసం చ మకరాలయకన్యకాయాః ॥ 6॥ విశ్వామరేన్ద్రపదవిభ్రమదానదక్షం ఆనన్దహేతురధికం మురవిద్విషోఽపి । ఈషన్నిషీదతు మయి క్షణమీక్షణార్ధ- మిన్దీవరోదరసహోదరమిన్దిరాయాః ॥ 7॥ ఇష్టా విశిష్టమతయోఽపి యయా దయార్ద్ర దృష్ట్యా త్రివిష్టపపదం సులభం లభన్తే । దృష్టిః ప్రహృష్టకమలోదరదీప్తిరిష్టాం పుష్టిం కృషీష్ట మమ పుష్కరవిష్టరాయాః ॥ 8॥ దద్యాద్దయానుపవనో ద్రవిణామ్బుధారాం అస్మిన్నకిఞ్చనవిహఙ్గశిశౌ విషణ్ణే । దుష్కర్మఘర్మమపనీయ చిరాయ దూరం నారాయణప్రణయినీనయనామ్బువాహః ॥ 9॥ ధీర్దేవతేతి గరుడధ్వజసున్దరీతి శాకమ్భరీతి శశిశేఖరవల్లభేతి । సృష్టిస్థితిప్రలయకేలిషు సంస్థితాయై తస్యై నమస్త్రిభువనైకగురోస్తరుణ్యై ॥ 10॥ శ్రుత్యై నమోఽస్తు శుభకర్మఫలప్రసూత్యై రత్యై నమోఽస్తు రమణీయగుణార్ణవాయై । శక్త్యై నమోఽస్తు శతపత్రనికేతనాయై పుష్ట్యై నమోఽస్తు పురుషోత్తమవల్లభాయై ॥ 11॥ నమోఽస్తు నాలీకనిభాననాయై నమోఽస్తు దుగ్ధోదధిజన్మభూమ్యై । నమోఽస్తు సోమామృతసోదరాయై నమోఽస్తు నారాయణవల్లభాయై ॥ 12॥ నమోఽస్తు హేమామ్బుజపీఠికాయై నమోఽస్తు భూమణ్డలనాయికాయై । నమోఽస్తు దేవాదిదయాపరాయై నమోఽస్తు శార్ఙ్గాయుధవల్లభాయై ॥ 13॥ నమోఽస్తు దేవ్యై భృగునన్దనాయై నమోఽస్తు విష్ణోరురసి స్థితాయై । నమోఽస్తు లక్ష్మ్యై కమలాలయాయై నమోఽస్తు దామోదరవల్లభాయై ॥ 14॥ నమోఽస్తు కాన్త్యై కమలేక్షణాయై నమోఽస్తు భూత్యై భువనప్రసూత్యై । నమోఽస్తు దేవాదిభిరర్చితాయై నమోఽస్తు నన్దాత్మజవల్లభాయై ॥ 15॥ సమ్పత్కరాణి సకలేన్ద్రియనన్దనాని సామ్రాజ్యదానవిభవాని సరోరుహాక్షి । త్వద్వన్దనాని దురితాహరణోద్యతాని మామేవ మాతరనిశం కలయన్తు మాన్యే ॥ 16॥ యత్కటాక్షసముపాసనావిధిః సేవకస్య సకలార్థసమ్పదః । సన్తనోతి వచనాఙ్గమానసైః త్వాం మురారిహృదయేశ్వరీం భజే ॥ 17॥ సరసిజనిలయే సరోజహస్తే ధవళతమాంశుకగన్ధమాల్యశోభే । భగవతి హరివల్లభే మనోజ్ఞే త్రిభువనభూతికరి ప్రసీద మహ్యమ్ ॥ 18॥ దిగ్ఘస్తిభిః కనకకుమ్భముఖావసృష్ట స్వర్వాహినీ విమలచారుజలప్లుతాఙ్గీమ్ । ప్రాతర్నమామి జగతాం జననీమశేష లోకాధినాథగృహిణీమమృతాబ్ధిపుత్రీమ్ ॥ 19॥ కమలే కమలాక్షవల్లభే త్వం కరుణాపూరతరఙ్గితైరపాఙ్గైః । అవలోకయ మామకిఞ్చనానాం ప్రథమం పాత్రమకృత్రిమం దయాయాః ॥ 20॥ దేవి ప్రసీద జగదీశ్వరి లోకమాతః కల్యానగాత్రి కమలేక్షణజీవనాథే । దారిద్ర్యభీతిహృదయం శరణాగతం మాం ఆలోకయ ప్రతిదినం సదయైరపాఙ్గైః ॥ 21॥ స్తువన్తి యే స్తుతిభిరమూభిరన్వహం త్రయీమయీం త్రిభువనమాతరం రమామ్ । గుణాధికా గురుతరభాగ్యభాగినో భవన్తి తే భువి బుధభావితాశయాః ॥ 22॥ ॥ ఇతి శ్రీమద్ శఙ్కరాచార్యకృత శ్రీ కనకధారాస్తోత్రం సమ్పూర్ణమ్ ॥